صفحه مخصوص اشعار عاشقانه نبراس میرابیان

                 چون بهاران گشت و بلبل در چمن پروازکرد 

                       باد با لحن نسیم آمد ز نو آواز کرد

                   برگی آمد در خروش از لحن آواز نسیم

                    داد دستانش به باد و رقص را آغاز کرد

                   باد آغوشش گشود و برگ را در بر گرفت

                  برگ هم از خویش بیخود گشته ترک ناز کرد

                   شرح این معشوق بازی را اگر گوید تمام

                  معصیت کردست شاعر . مابقی را راز کرد

                 چون خزان و پیری آمد سبزی از آن برگ رفت

                      باد آمد نعره ای زد ساز را ناساز کرد

                 خوش نیامد در برش آن برگ پر چین و چروک                     

                   برگ را از بیخ کند و عشق از سر باز کرد

                 زیر پایت گر شنیدی خش خشی را در خزان

                 شکوه ی برگ است کاخرلب به صحبت بازکرد

هیزم ازعشق و شراری از لب لعل آفرید       واندر آن آتش دلم را همچنان اسپند زد

آن کبوتر را که عمری در هــوا آزاد بود       با دو دانه گندم ازمهر ووفا در بند زد

تلخ بود و بد زبان اما به یک شب ناگهان     معجزی از غـیب آمد بر زبانش قـند زد

چون کویری بودم و مرداد گوئی در تنم       رحمتش بر پیکر من برفی از اسفند زد

قـــــربان قــــد نازت وقــــربان نگاهت       

               صــد شعرفرو مانده به دیوان نگاهت

گالیله غلط گفت زمین دردوران است       

              دوران همه درگــــردش کیوان نگاهت

                            عابد به نــماز ایستد و ســجده گذارد         

              من ســـجده به تو آرم و ایوان نگاهت

                            تو مسجدی و قبله ای و صومعه ودیر        

              دینــم تو وایمان مــــــن ایمان نگاهت

                           کافرشدم ازعشقت وترسم به قیامت        

              ســــــوزند مرا از غـــم حرمان نگاهت

                            یا شاید از اقبال من و رحمت رحمــن        

              بخـــــــشند مرا خاطر احسان نگاهت

دل ما هـم که درونش جـنگ است

آخر جــــنگ به این نکته رسید  

هرکه زیباست دلش ازسنگ است

گو برو فکر شــب و سرما کن   

هر که از گـــفته مـا دلتنــگ است

عشـق بازی ندهـد نان ونمک    

خانه ام بهر خودم هـم تنگ است    

آخرش رفــته خـودش باز آیــد     

او که اکنون به هوای جنگ است